یکی از اصحاب امام علی (ع) نقل می فرمایند:

روز ی  نزد امام علی نشسته بودم که عربی واردشدوعرض کردیا امیر المومنین!من مرد عیالمندوفقیری هستم و

مالیکه زندگی مرا کفایت کند ندارم.حضرت فرمودند:ای برادر عرب !چرا استتغفار نمی کنی تا حالت نیکو شود

عرض کرد:زیاد استغفار می کنم اماتغیری در زندگی امژیدا نشده است حضرت فرمودند: ای برادر عرب!خدای متعال می فرمایند:

استغفرواربکم انه کان غفارایرسل السماءعلیکم مدراراویمددکم باموال وبنین ویجعل لکم جنات ویجعل لکم انهارا

به درگاه خداوند توبه کنید وامورزش طلبید که اوبسیار امرزنده است{استغفار کنید}تارحمت فراوانش را برشما فرود اورد وشما را با ژروت واولادمددفرماید.وباغ ها ونهرهای جاری به شما عطاکند

یعنی چون به گناه بودن بعصضی از اعمالت اگاه نیستی استغفار تو ناقص است .زیرا ازان هااستغفار نمی کنی ونتیجه نمیگیری شژش فرمود:اینک به تو استغفاری میاموزم که اگر ان را هنگام خواب بخوانی خداوند به تووسعت رزق عطا فرماید دعا را نوشته به اعرابی داده وفرمودند: قبل از خواب استغفار رابخوان وگریه کن واگر اشکت جاری نشد تباکی کن.

امام حسین (ع( فرمودند سال بعد ان مرداعرابی امد  وچنین عرض کرد یا امیر المومنین خداوند به من نعمت فراوانی عطا کرده  شتران وگوسفندانم انقدر زیاد شده اندکه محلی برای نگه داری انها ندارم ان حضرت فرمود: ای برادر عرب قسم به خدایی که محمد(ص)رابه نبوت برگزیدبندهای نیست که با این دعا به در گاه خدا استغفار کند مگر اینکه خدای متعال به برکت ان گنا هانش را امرزیده حوائجش را براورده وبه مال واولادش فراوانی وبرکت عطا فرماید