معصوم می فرماید:خداوند عزوجل به توبه کنندگان سه خصلت عنایت کرده

که اگریکی ازان خصلت هارابهتمامی اهل اسمانها وزمینمرحمت می فرمود

هراینه به ان خصلت نجات پیدا میکردندhttp://1 ـ ( إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ المُتَطَهِّرِينَ (2) .

۲.تصمیم جدی برای بازنگشتن به گناه

۳.اداکردن حقوق مردم

۴.ادای واجبات ضایع شده

۵.اب کردن گوشتی که از گناه دربدن روئیده بطوری که اثری ازان گوشت گناه در استخوان نماند

۶.چشاندن رنج طاعت به بدن

۷.پس از طی ای مراحل استغفرالله بگوید

تائب باید به حقیقت توبه کند وعزم خودرابرای ترک گناه جزم کند ونیت بازگشتن به گناه ازصحفه دلش زدوده شود وبه امید توبه دوباره وسه وصدباره وارد گناه نشود

که این امید بدون شک امید شیطانی است امام هشتم در روایتی می فرماید:

کسی که درزبان استغفارگوید وقلبش پشیمان نباشد خودش را مسخره کرده

اگر توبه جدی باشد.اگرتوبه ازروی حقیقت انجام گیرد اگرتوبه بشرایطی که دارد تحقق

یابدبدون تردید روح تصفیه میگردد نفس به پاکی میرسد دل صفا می گیرد ورنگ گناه

ازتمام اعضا وجوارح  باطن وظاهر زدوده می شود

توبه نباید حرفی باشد.چراکه گناه ظلمت است وتوبه روشنائی ورت وامدزیاد میان تاریکی و روشنائی دیده گان جان رامختل میکند واگر بعداز توبه دوباره کناه کنیم

معلوم میشود توبه نکردی

نفس مانند تنور جهنم است پرشدنی نیست وازگناه خسته وسیر نمیشود

کعبه دلهای عاشق